Utrecht is één grote bron van inspiratie

Utrecht zit vol met bijzondere verhalen. Ze zijn voor ons één grote bron van inspiratie en prachtig “materiaal” om te verwerken in Utrechtse citygames of, zoals ze bij één van de concullega’s ook wel worden genoemd, “Utrechtse Stadsavonturen”.

De liefde voor Utrecht zit diep. We duiken dan ook met grote regelmaat in de Utrechtse geschiedenis en de specifiek Utrechtse volksverhalen. We proberen op locaties de leuke weetjes omhoog te halen en zijn gek op de typisch Utrechtse anekdotes die je in elke Utrechtse kroeg kan horen.

Op een locatietour laatst in Utrecht vroeg één van de deelnemers me hoe wij dan keuzes maakten uit die al die Utrechtse weetjes en verhalen. Mijn antwoord was eigenlijk misschien wel eenvoudig. Het moet iets zijn waarvan je kan zeggen dat je het leuk zou vinden om op een verjaardag door te vertellen. Voor ons is dat hét belangrijkste criterium. Geen saaie feiten, maar het moet boeien. Dat kan op verschillende manieren; van lering tot vermaak, maar altijd boeiend en altijd typisch Utrechts. Ook dat laatste is belangrijk. Het moet echt uit met Utrecht te maken hebben.

Als je van Utrecht houdt gaat dat zoeken naar die pareltjes die je kan verwerken in al die stadsavonturen vanzelf. Zo heb bijvoorbeeld je de muurstenen onder elke lantaarn bij de Utrechtse grachten. Met een deftig woord worden die lantaarnconsoles genoemd. Als je op de Oudegracht in het centrum van Utrecht beneden op de werf loopt dan kan je ze goed zien. De meeste daarvan (het zijn er in totaal ongeveer 330!) vertellen een verhaal dat voldoet prachtig aan onze criteria: het is typisch Utrechts en achter veel van die consoles zit een prachtig Utrechts volksverhaal. Een paar favorieten van ons zijn De Utrechtse Basilisk, De Gesloten Steen en Het Wittebroodskind. Het gaat hier te ver om de verhalen allemaal te beschrijven maar via de website van Bert van Zantwijk kan je er over lezen.